Showing posts with label list. Show all posts
Showing posts with label list. Show all posts

6.NOV.13 - Anný

Something like a snake 


Eg hugdi aftur og fram eftir smáðum sjónbondum á vimeo, eg kom fram á Roxanne Gatt. Eg var beinavegin hugbundin inn í hennars heim, serliga í animatiónini "Someting like a snake". 

This animation approaches the theme of the human condition from the perspective of cultural posthumanism, a stance which is critical of the notion of ‘human nature’ and which challenges the idea of an inherent universal condition. By playing the ultimate language game (Wittgenstein, 1953) the work is able to explore alternative realities, whereby the power of language as a decoder is undermined leaving exposed the ways in which our human behavior and experience is culturally constructed, just like a language. 
- Roxanne

Hesar myndinar eru frá hennars seinastu sýning fyri Diesel Reboot, har dentur var lagdur á digital list. 

Ung listakvinna er ólavsøkuframsýnari
27. juli 2013 - Markus 

Árliga ólavsøkuframsýningin í Listasavni Føroya letur upp ólavsøkuaftan, og í ár fær 18 ára gamla Elisabet Maria Pálsdóttir úr Syðrugøtu møguleikan at vísa fram hennara listaverk. "At mála ella at tekna er mín máti at vísa mínar kenslur uppá. Ein tekning/málningur er sum ein dagbók; tær innastu kenslurnar koma á pappírið," sigur hon í samrøðu við okkum.

Nær byrjaði tú at mála?
- Eg havi altíð, sum eg minnist, dámað væl at tekna og mála. Eg minnist, at eg málaði mín fyrsta málning sum 7 ára gomul.

Hví dámar tær tað so væl?
- At mála ella at tekna er mín máti at vísa mínar kenslur uppá. Ein tekning/málningur er sum ein dagbók; tær innastu kenslurnar koma á pappírið.

Hvaðani kemur íblásturin?
- Tað er ofta, at eg slett ikki havi hug at seta meg at mála ella at tekna, men so eru tað tíðir, har eg ikki kann fáa nokk av tí. Eg fái íblástur frá øðrum listamálarum, ofta frá tónleiki.

Hvussu er tað at hava ólavsøkuframsýning, og vónar tú, at hesin møguleikin kann føra teg víðari sum listakvinna?
Eg eri ógvuliga glað fyri, at eg fekk møguleikan at vera við til ólavsøkuframsýningina. Eg gleði meg at síggja framsýningina, og hvat hini hava at bjóða, tí at síggja listina hjá øðrum gevur mær íblástur.


Ólavsøkuframsýningin 2013 - Føroyingar, ið her nú koma saman letur upp ólavsøkuaftan í Listasavni Føroya, har Elisabet Maria Pálsdóttir, Dennis Agerblad, Hansina Iversen, Steinprent og fleiri onnur eru framsýnarar. Kurator er Kinna Poulsen. Les meira um framsýningina her.



Jim Campbell: Hallucinations, 1988-90
20.  juni 2013 - Una

“The work consists of a large rear projection video monitor and a camera pointed at the viewer. The image is presented live onto the screen creating a mirror-like effect. Custom electronics process the live image of the viewers such that the “mirror” sets the viewer on fire, and also puts a virtual woman in the reflection. Sometimes this woman observes the viewer passively and at other times her actions affect the virtual space.”




Hugo Barros, kollagu kongurin
16.  juni 2013 - Una

Tað er Hugo Barros, sum hevur gjört hesar svöku kollagurnar, við ongum öðrum enn hondum sínum. Listaverkini sameina grafikkir frá einum öðrum heimi við realistiskum myndum fyri at skapa eina tilvitskuvíðkandi myndir av aðrari verð.

Hugo Barros // tumblr // shop



Banksy Moon: Graffiti kongurin
23.  mai 2013 - Una

Banksy er graffiti listafólk, politiskur aktivistur og málari í Onglandi. Spottandi streetart og niðurbrótandi orðatøk hansara binda saman svartan humor og graffiti á ein heilt serstakan hátt.

 
banksy.co.uk // facebook

"I am unable to comment on who may or may not be Banksy, but anyone described as being ‘good at drawing’ doesn’t sound like Banksy to me." 
- Banksy


Mario Polzin - "moornebheym"
6. mai 2013 - Una
Eg sat ein dagin og scrollaði gjøgnum tumblr, sum eg so ofta geri, og datt á eina heilt fantastiska myndarøð. Eg gjørdist púra burtur í myndunum og leitaði mær fram til upprunakelduna. Hetta var ein av mongu framúrskarðandi myndunum hjá týska myndamanninum Mario Polzin, sum eg havi spurt nakrar spurningar.



When did you start engaging in photography? And digital design?
- If you want so, it started when I was five years old. At least my parents once gave me some film rolls with my name on, dated back to 1996. Of course, those were just some random snapshots of some North Sea islands we travelled to, but I guess this was the first time I really used a camera.
But the first time I really thought about the photos I took and actually cared about concept and composition must have been in 2007 or 2008, I don't know exactly.
I just stumbled upon some professional photographs, they are everywhere around and I wanted to try myself on this too. Since I am very fascinated by nature and all its small details, I just really wanted to capture it too, so I started to take some macro photos of leaves, grass and twigs at first. It was a natural choice. Now, after all these years, my style has changed, but my intention, capturing nature and its atmosphere, still hasn't changed.
- A little later, in 2009, I was contacted by a band that wanted to use one of my photographs as their album cover, they had found me on of my photography profiles on the internet. I was quite fascinated by the thought of my work representing someone else's music and from then on I started creating album artworks. First just unused ones to show off, later on request by the bands themselves. Now I am working for a small underground metal label, designing their releases.
How did you come up with the project name moornebheym, and what does it mean?
-In my first days of doing photography, I did not work alone, but with a friend that used to write poems and short stories to go along with the photographs. It did not last for long, but one photograph was entitled "moornebheim" and the illustration of the title ended up being read as "moornebheym". It is a combination of three German words: "Moor" ("swamp"), "Nebel" ("fog/mist") and "Heim" ("home"). I always found the sound of it quite atmospheric and I think it goes very well with my works. And after all, I can still relate to it. This is me.
What inspires you as an artist?
-As I mentioned earlier already, nature is my main inspiration. Taking a walk in the forest, being near the coast and listen to the waves, seeing the mountains, it is all inspiring. I am just there and can see the final result in my head. It just needs to be done then.
Being a photographer, I am of course also inspired by other artists' works. I like browsing photography galleries and dive into the atmosphere the respective artists creates. I like to absorb it, add my very personal part to it and then do my own interpretation of the feeling and atmosphere it creates. The results often do not look alike at all, but for me the feeling of both is the same.
The same goes with music too. I listen to a song or even just parts of it, melodies. Since each song has its very own feeling to convey, the results can vary a lot. And yet they make up my main inspiration.
What do you do besides photographing and designing?
-I am a burning lover of music. I cannot do without it and whenever I am home, you will find me listening to music. Another passion of mine is literature and poetry. Not just reading it - I admire Hermann Hesse and Franz Kafka - but also writing it. Unfortunately I haven't been blessed by the muse lately, but it remains a dear hobby of mine and I like to spend my evenings either reading or writing. Apart from this, I spend a lot of time just browsing other artists' galleries. Not only for inspiration, but also for admiration and enjoyment.


Streetart í Føroyum hevði komið væl við
5. mai 2013 - Anný
Í Berlin er streetart aldrin keðuligt ella inaktiv. Har er altíð nógv nýtt, merkisverdigt og spennandi list úti á gøtuni. Eg havi aldrin áður sjálv verið í Berlin, men skjótast gjørligt taki eg fyrsta flogfar, og taki býin við storm. Tó havi eg lisið alt, sum til ber, um Berlins grafiskugøtur, og eg kann klárt viðmæla øll – áhugaði innan streetart ella ikki-  at hugnema Berlins flotta, áhugaverda og virðingarverda streetart miljø-

Eg haldi at streetart er ótrúliga flott, eg haldi eisini tað gevur eitt so gott huglag í gøtumyndini. Tað hevur eina vissa sjarmu, ið gevur einum eina meira listaliga fatan av býnum.
Tað er júst tað vit mangla í Føroyum. Streetart á gomlu húsaveggjarnar hevði verið feitasta nakrantíð

Sjálvandi síggji eg væl, hví summi halda tað verða herverk, men um vit nú kunnu finna út av, at gera okkurt ið er vert at hyggja at, ella okkurt sum gevur okkum eina serstaka fatan, vil eg frámerkja tað sum list, ið eg eins heldur ikki síggji sum herverk. Nú mugu tit ikki misskilja meg, eg meini ei heldur at vit her eftir skulu ganga "nuts" og fanatisk mála býin ælabogans litir, og skriva alt møguligt diskriminerandi lort á privat hús, um eigari ikki hevur hug til tað. Men vit burdu haft eitt stað, har tað var lógligt at útrykkja sína listaligu síðu. 


Ein chill sangur til hetta so fagra sunnudagsveðri
Diane Arbus 
01. mai 2013 - Anný

Summi fólk, flest fólk, savna seg um tí tryggu síðuna, tí reinu, skínandi og estetisku síðuna -
So eru tað summi, sum Diane Arbus, ið torða at hyggja burtur frá gitrandi forsíðinum, og ístaðin leggja dent á tær myrku gøturnar í New York City, leitandi eftir hennari næsta motiv. Diane fór har tað "fólkaliga og vanliga samfelagið" ikki gekk runt og mólu, og tók myndir av serlingum, tey "excentrisku",  tey forfjónaðu. Tey samfelagið ikki vilja kennast við. Hon fann transvestitar, tey mentalt retaderaðu, gleðigentur og brennivínsmenn. Hon vildi vísa heimin sannleikan, og hon gjørdi tað væl. 

Mynd Diane Arbus - CHILD WITH A TOY GRENADE IN CENTRAL PARK, N.Y.C., 1962.

Mynd Diane Arbus - IDENTICAL TWINS, ROSELLE, N.J., 1967.

Mynd Diane Arbus - UNTITLED (6) 1970 - 1971.

Mynd Diane Arbus - UNTITLED (6) 1970 - 1971.

Mynd Diane Arbus - A YOUNG MAN IN CURLERS AT HOME ON WEST 20TH STREET, N.Y.C. 1966.

Sí fleiri myndir HER 


Michael Kvium
17. apríl 2013 - MLB

List kann vera so heilt nógv. List kann verða pent, ljótt, óveruligt, o.s.fr. men tað eg haldi verða tað kulasta, er tá list er løgið. Eg haldi, at eg róliga kann kategorisera listina hjá Michael Kvium sum løgna! Eg vildi næstan sagt, at hetta er so løgið, at eg kenni eina kenslu av vamli, andstyggilsi og hatur. Hetta er tað, ið ger list so fantastiska. Kenslur byrgjast upp inni í kroppinum, við bert at hyggja at m.a. at einum málningi. Sera hugvekjandi.

 

Eg kenni deyða aftur allastaðni á hesum málningum! Tað er okkurt veruliga vemmuligt við øllum hesum málningunum. Hetta er í hvørtfall ikki málningar, eg vil koma fram á í míni egnu stovu eina myrka vetrarnátt í desembur. Tó er okkurt ógvuliga vakurt við hesum, sum eg ikki kann seta orð á



Matt Leines
15.  Apríl 2013 - Anný






Fart tú, sum eg, ikki nokk av Leines list, og vilt síggja meira trýst HER 
2.apr.13 - Anný

Eg datt á eina danska lista-verkætlan frá 2011 her fyri. Eg helt hon ljóðaði sera áhugarverd og ein fagnaður til kusuna er altíð gott - ella hvat ? Men so skjótt eg sá myndurnar, gjørdist eg meira forfard og illa við. Tit hava allarhelst hoyrt um hesa verkætlaðina fyrr, hon var nógv upp at koyra á Roskilde 2011. 
Eg tosi um "Kussomaten", ið er ein fotoboks, har tú anonymt kanst taka eina mynd av tínari "Nikolinu", og harvið lata myndina til eitt myndasavn, sum vil varpa ljós á hvussu ymiskar við kvinnur eru í neðra. 
"Alt ov nógvar myndir av tí kvinnuliga kynsliminum ið streyma á alnótini, eru pornografiskar. Tann pornografiska kusan má liva upp til nøkur krøv, ið ljóða soleiðis : Hon skal verða symmetrisk, minimalar kynslippur og so skal hon sjálvandi eisini vera raka."  Soleiðis stendur tað skriva á Kvinde kend din krop! (link til heimasíðuna)
Á heimasíðuni sært tú myndurnar í vóru tiknar í 2011. Við ovurspenningi siti eg við nøsuni næstan uppi í skerminum. Eg trýsti á eitt link, ið skal vísa mær á myndurnar..- og sum eitt snarljós kasti eg meg so langt vekk frá skerminum sum til ber. Eg havi tí stórstu øv-kensluna sitandi í kroppinum. 
Eg eri púra samd við, at pornografisku fjølmiðilarnir hava skapa skeivu myndina av hvussu ein kusa sær, ella skal síggja út. Men skulu myndurnar av tí nátúrligu nikolinuna beinleiðis verða ljótar og vemmuligar?  Meina tey verðuliga at ein kvinna, ið sær hetta hugsar "wow, vit kvinnur eru flottar í neðra, eg eri stolt" ? - Tað var í øllum førum ikki tankin í sæt eftir í mínum høvdi, tvørturímóti. Tað er líka við at eg haldi, tær pornografisku myndurnar ið sveima á alnótini, eru meira innbjóðandi og appetitligar ( beint sum tað er sagt ) enn myndurnar verkætlaðin vísir. 
 Men missskil meg ei - tað er ikki sjálvt kynslimin er vammlist av, tað er mátin alt verður mynda. Tað er onki vakurt ella estetiskt yvir hesum myndinum, ið gevur meg eina góða og stolta kenslu av at verða kvinna. Eg haldi heldur myndurnar skulu víst tann kvinnuliga kroppin og kynslim - fín, vøkur, feminin, individuel, veik og sárbar. Hendan verkætlaðin gevur meg øvuta feeling. Døm sjálv :

Hvussu kennist hetta ?